maandag 4 juni 2012

Weblogopdracht 4

1. 
-          Je ziet op de kaft een man. De man heeft krulletjes en een bril. Als je goed kijkt zie je dat de man lacht en ook een serieus blik trekt. Het is een beetje geheimzinnig, omdat je niet weet of het express zo is getekend of juist niet. Ik vind het er ook erg saai uitzien, want je ziet geen mooie kleuren op de kaft. Ik denk dat het verhaal onroerend en een beetje met blijdschap zal zijn, want je ziet dat de man een serieus blik trekt en een beetje lacht. De sfeer lijkt saai en serieus, omdat er op de kaft niet echt leuke, gezellig kleuren zijn gebruikt waar je blij van wordt. Als het verhaal daadwerkelijk serieus is, is de voorkant geschikt ervoor. Het verhaal kan ook erg onserieus en avontuurlijk zijn. Als dat zo is, is de voorkant niet erg geschikt, omdat je bij avontuurlijk meteen denkt aan iets dat niet saai is, maar dat is hier wel het geval.

-          Het boek gaat over Grunberg zelf die in maart 2010 met een vertaalster, chauffeur en een kunstenares van Istanbul naar Bagdad reisde. Hij bezoekt een paar Turkse steden en reist daarna door naar het kurdische gebied. Grunberg vertelt in het boek wat hij onderweg allemaal ziet en meemaakt. Het doel van de reis is Grunberg ook niet erg duidelijk. 

-          In het boek moet er goed beschreven zijn dat niet alle kurdische mensen terroristen zijn en dat er ook mensen zijn die een goede samenleving wilt hebben met turken. We willen dus dat er vrede en rust komt tussen de Koerden en Turken. In het boek is dat wel goed beschreven, want er wordt gezegd dat Koerden erg vriendelijk en gastvrij waren voor Grunberg en de andere 3 mensen die mee reisden met hem. Dit  maakt het een stukke leuker om het boek verder te lezen!

-          Ik wilde graag dit boek lezen, omdat ik zelf ook Koerdische ben. Ik was benieuwd hoe Grunberg Koerdische mensen heeft beschreven, omdat veel mensen denken dat alle Koerdische mensen terroristische gedachtes hebben. ik koos meteen hierdoor het boek, omdat het over mijn eigen afkomst gaat en natuurlijk wilde ik weten hoe ‘wij’ beschreven worden. 


2.

-          Ik heb nog nooit eerder van Arnon Grunberg  gehoord, omdat boeken lezen niet echt mijn favoriete bezigheid is. Als dat wel zou zijn, had ik vast wel wat over hem gehoord.  


-          Arnon Grunberg is een Nederlandse schrijver van Joods afkomst. Grunberg komt uit een gezin dat zeer getraumatiseerd is door de Tweede Wereldoorlog. Arnon Grunberg heeft 1 oudere zus, Maniou-Louise. Arnon studeerde eerst gymnasium, maar werd er weg gestuurd toen hij voor de tweede keer bleef zitten. Daarna werkte hij als bediende en als bordenwasser. In 1994 brak hij door als schrijver. Een paar geschreven werken van Arnon Grunberg zijn: De heilige Antonio (1998), liefde is business (1999), Fantoompijn (2000) etc.

-          Waarom hij naar de koerdische gebied is gegaan, terwijl er in de wereld andere leukere en luxere plekken zijn.  Ik zou dit graag willen vragen, omdat ik wil weten wat hem precies naar Bagdad heeft gebracht.

3.
-          Ik heb dit boek een paar weken geleden gelezen. Meteen toen we te horen kregen dat we een boek moesten lezen voor de vierde weblog opdracht.

-          Heb boek bracht me soms een beetje treurige emoties op, omdat het boek zelf over mijn eigen volk gaat. Het ‘verhaal’ speelt zich ook af in Turkije en ik moest gelijk denken aan mijn familie daar. Ik mis ze!

-          Mijn mening is een beetje veranderd over dit boek, omdat ze in het boek over Koerdistan hebben. Ze doen alsof koerdistan een land is, maar het is een gebied waar veel Koerdische mensen wonen. Dit viel me wel tegen van de schrijver. Verder was het wel erg leuk om te lezen, over wat de mening van een Nederlandse schrijver over Koerdische mensen is.

-           Ze hebben in het boek op een gegeven moment over Ramazan Ozturk, een oorlogsfotograag die een foto had genomen van een dode man en zijn dochtertje.  Ze kwamen om bij een gifgasaanval van Irak op het Koerdische dorpje Halabja, waarbij vijfduizend mensen omkwamen. Dit stukje raakte me wel echt, want Irak is zelf ook gedeeltelijk Koerdische en toch gaan ze mensen van hun eigen volk dood maken om niets. Natuurlijk hoor je niemand dood te maken, dit vind ik echt belachelijk. Je bereikt er tenslotte helemaal niks mee.

-          Het taalgebruik in het boek is eigenlijk echt meer voor volwassene mensen. Het zou leuker zijn als het iets meer aangepast werd voor kinderen van mijn leeftijd, want het zou natuurlijk leuk zijn als zij ook wat meer over Koerdische mensen te weten komen!

-          Ik zou dit boek zeker aan iemand aanraden! Ik zou het zelf fantastisch vinden als een vriend/vriendin van mij dit boek leest en meer over mijn eigen volk te weten komt. Ik weet zelf veel over de Nederlandse cultuur en zou het ook leuk vinden als een Nederlandse vriend/vriendin meer over mijn cultuur te weten komt!










Het onmogelijke liefde

Het verhaal vertelt een mannelijke ‘ik-persoon’; Osman. De leeftijd en de uiterlijk van de ‘ik-persoon’, tegelijker tijd ook de hoofdpersoon. Osman is Turks, hij woont in Turkije met zijn moeder. Hij is een student van de universiteit in Istanbul. Osman is een man dat soms naar tijdschriften keek met daarin blote vrouwen. Osman houdt veel van zijn moeder, hij probeerde altijd zijn moeder niet te laten merken dat hij veranderd was door het boek. Als zijn moeder lief lachte naar hem, probeerde hij ook heel normaal te lachen. Wanneer hij iemand ziet dat hulp nodig heeft, helpt hij diegene ook, want toen Canan zijn boeken liet vallen hielp hij haar ook. Toen hij zag dat er op Mehmet werd geschoten, wilde hij hem ook meteen helpen. Osman is iemand dat mensen snel vertrouwt. Toen Canan en Mehmet in een hotel bleven slapen, vroeg een paar mannen hem mee naar een kroeg. Hij ging mee, ze dronken samen de hele nacht, alsof ze elkaar jaren kenden.
Op een dag begon Osman een boek te lezen, hij verdiepte zich er heel erg in. Op een gegeven moment hield hij afstand van zijn vrienden, kennissen en zelfs zijn moeder. Osman werd steeds meer 1 met het boek, hij geloofde er in dat er nog een leven was. Elke dag las hij het boek, soms een bladzijde meerdere keren. Hij ontmoette een meisje, Canan, het bleek dat Canan ook het boek heeft gelezen. De vriend van Canan, Mehmet, heeft het boek ook gelezen, maar hij geloofde er niet meer in. Osman probeerde hem uit te leggen dat er dergelijk wel een andere leven was. Dit deed Osman alleen omdat Canan dat van hem vroeg. Osman vind Canan wel leuk, hij is smoor verliefd op haar. De eerste ontmoeting van Canan en Osman was op school, ze botsten tegen elkaar en het boek viel op de grond. Osman zag dat het de boek was die hij ook had gelezen. Ze gingen met elkaar praten over het boek in een lokaal, ze zeiden tegen elkaar dat ze heel erg verandert waren door het boek. Na het praten kuste Canan, Osman, en ging daarna meteen weg. Hierdoor werd Osman smoor verliefd op haar. Canan had Osman wel gekust, maar vind Osman helemaal niet leuk. Canan vind namelijk Mehmet leuk.
Op een dag zag Osman dat Mehmet werd doodgeschoten, maar toen hij even weg keek zag hij Mehmet niet meer daar liggen. Hij vroeg de mensen om zich heen of ze de schot ook hadden gehoord, maar iedereen zei dat ze het niet hadden gehoord of gezien.
Canan en Osman gingen later samen opzoek naar ‘het nieuwe leven’, waarin ze geloofden. Ze gingen met bussen de Anatolie door, weken lang. Osman werd steeds meer verliefd op haar, maar Canan nog steeds niet. Dit deed Osman pijn, maar hij zette door om toch ‘het nieuwe leven’ te vinden met Canan.

Op dit plaatje zie je een meisje met kastanjebruin
 haar en grijze ogen. Dit meisje ziet er uit zoals
Canan, waar Osman verliefd op is.
Volgens Osman heeft Canan ook kastanje bruin en grijze ogen.







                                 

                                                          Informatie over  Orhan Pamuk
                                                                 

                                                          Recensie
                                                                 

Levens Vurukkeluk

Panda is een jonge vrouw die alleen maar denkt aan geld, drank en aan de lichamelijke liefde. Ze gaat naar bed met Mees, maar ze kent hem pas een paar uur. Mees en Boelie zijn twee kunstenaars die allebei een wat betere kijk hebben op het leven dan Panda. Mees is al wat meer verantwoordelijk en Boelie denk meer na over dingen en zichzelf. Panda heeft  Boelie als minnaar. De grijsaard loopt een hele tijd mee met Panda, Boelie en Mees tot ze hem neerslaan en beroven van zijn spaarcenten. Samen met tjeerd Overbeek, die alles heeft gezien, gaat de grijsaard de drie jongelui opsporen. Later besluiten Mees en Panda een feest te geven van het geld waarvan ze de grijsaard beroofd hebben. Terwijl 's avonds het feest in het huis van Mees en Boelie in volle gang is, komt Tjeerd Overbeek aanlopen en blijft voor het hek staan.


Les 1
Remco Campert is geboren op 28 juli 1929 in Den Haag. Zijn vader is dichter en zijn moeder actrice. Zij gingen uit elkaar toen Remco Campert 3 jaar was. Na de scheiding bleef hij afwisselend bij een van hen en bij zijn grootouders. In 1942 werd hij aan een pleeggezin gegeven. Toen de Duitsers kwamen tijdens het 2e wereldoorlog, vertrok het gezin naar Epe. Daar hoorde Campert dat zijn vader is omgekomen in een concentratie kamp. Na de oorlog ging hij met z’n moeder in Amsterdam wonen en studeerde gymnasium aan het Amsterdams lyceum.  Campert trouwde met Fritzi Harmsen van Beek.  Hun woning in Blaricum werd een ontmoetingsplek voor schrijvers en dichters. In 1957 ging het tweetal uit elkaar en Campert ging terug naar Amsterdam. In 1960 kreeg hij een kind met Lucia van de Berg, dochter Emanuela. In 1961 trouwde hij met haar en kreeg in 1963 zijn tweede kind, dochter Cleo Campert. In 1964 verhuisden ze naar Antwerpen, waaruit hij in 1966 terugkeerde. Hier leerde hij galerie houdster Deborah Wolf kennen, met wie hij tot 1980 samenleefde. Toen scheidden zich hun wegen, maar later kwamen zij weer samen en traden in 1996 in het huwelijk.



Les 2
Je ziet een filmpje over hoe jongeren zich vroeger gedroegen en waar ze uit gaan. Veel cafés uit die tijd sluiten om 11 uur, de jongeren gaan dan ergens anders heen om helemaal los te gaan. Wat je heel erg duidelijk kon zien en horen dat meisjes rokken droegen en dat ze er erg aantrekkelijk uit zagen volgens de jongens. De jongens droegen broeken met een nauwe pijpen en een T-shirt of een bloesje. Je ziet dus dat de kledingstijl van toen heel erg anders is dan nu, ook zie je ze heel erg raar dansen. Maar dat was hun manier van dansen in disco’s en clubs. Dit vertelt een meneer die
zich toen ook zo kleedde, hij was ook een jongere van toen. Ook zie je jongens en ook veel meisjes roken in de clubs en disco’s. Ze doen heel erg gek en onserieus, heel anders dan jongeren van nu. Op het filmpje zie je ook een soort van nieuws. De manier van praten is veel deftiger dan nu. Ik zag ook het verkeer van toen, en de auto’s. De oudere mensen dragen nette en deftige kleding en de jongeren van toen meer sportief, niet echt netjes dus.


Les 3
Ik denk dat hij met de taal heeft gespeeld omdat als mensen het lezen het beter begrijpen, omdat hij de uitspraak van sommige woorden letterlijk zo heeft opgeschreven. Een andere reden kan zijn dat hij de lezers wilt duidelijk maken hoe mensen vroeger in de middeleeuwen spraken.

Recensie Reinaert-rap


We hadden een paar weken terug op school in de aula de Reinaert- rap gezien. Er traden 2 mannen op die van een toneelclub waren gekomen om voor ons op te treden, 1 ervan was een oude man met een baard en oude kleren uit de middeleeuwen, de andere man was rond de 40 jaar oud en had ook een kostuum aan uit de middeleeuwen. Het was erg interessant om te zien hoe mensen zich toen kleedden en gedroeg. Ik vond het eigenlijk niet zo’n leuke rap voor leerlingen van een middelbare school, omdat ik de beat en tekst helemaal niks vond. De beat paste eigenlijk wel bij de middeleeuwen, want toen hadden ze geen leuke stoere beat als nu en daarom past een saaie tekst en beat er wel bij. Het zou toch wel leuker zijn om te luisteren naar de rap als het een stoerdere beat en tekst had. De man die rapte vond ik ook niet goed, als er nou een stoerdere wat minder oudere jongen optrad zou ik en vele andere het veel leuker hebben gevonden. Je wilt liever iemand die een paar jaartjes ouder is zien optreden, dan een man van rond de 40 jaar oud. Het verhaal was wel goed te volgen, de man die rapte had een duidelijke uitspraak en z’n tempo was ook erg duidelijk. Iedereen in de aula kon hem goed verstaan en begrijpen. Hij rapte heel duidelijk wat hij over het verhaal wilde vertellen. Hij sprak niet te hard of te zacht, hij zat er precies tussenin. Volgens mij kon iedereen wel volgen wat hij precies wilde vertellen! Zijn taalgebruik was heel erg apart, want hij sprak een taal dat in de middeleeuwen werd gesproken. Op sommige momenten verstond ik hem niet of was het heel raar om te horen wat hij zei, omdat het een beetje anders was dan normaal Nederlands. Maar het was wel interessant om te horen hoe mensen uit de middeleeuwen spraken. Het is natuurlijk heel erg anders dan de taal van nu en daarom moesten sommige zelfs ook een beetje gaan lachen. Het verhaal vond ik niet leuk, omdat het over een dier gaat en ik kan me niet goed voortstellen dat een vos steeds zulke gemene streken uithaalt bij andere dieren. Ik heb altijd gedacht dat dieren lief en onschuldig waren, maar dit heeft het tegendeel bewezen. Als het een mens was zou ik het beter hebben begrepen, omdat ik zulke dingen wel van mensen verwacht. Als je niet denkt zoals ik dan was het wel een leuke grappige boek, vooral als je meer van verhaaltjes en kinderboeken houd! Het verhaal wat we gelezen hebben, het oude Reinaert-verhaal, lijkt er erg veel op. We zagen niet iets dat anders was dan het oude Reinaert-verhaal. Ze hebben precies het verhaal nagespeeld. Ik vind dat ze dat in het algemeen goed hebben gedaan!