Weblogopdracht 4

1. 

-          Je ziet op de kaft een man. De man heeft krulletjes en een bril. Als je goed kijkt zie je dat de man lacht en ook een serieus blik trekt. Het is een beetje geheimzinnig, omdat je niet weet of het express zo is getekend of juist niet. Ik vind het er ook erg saai uitzien, want je ziet geen mooie kleuren op de kaft. Ik denk dat het verhaal onroerend en een beetje met blijdschap zal zijn, want je ziet dat de man een serieus blik trekt en een beetje lacht. De sfeer lijkt saai en serieus, omdat er op de kaft niet echt leuke, gezellig kleuren zijn gebruikt waar je blij van wordt. Als het verhaal daadwerkelijk serieus is, is de voorkant geschikt ervoor. Het verhaal kan ook erg onserieus en avontuurlijk zijn. Als dat zo is, is de voorkant niet erg geschikt, omdat je bij avontuurlijk meteen denkt aan iets dat niet saai is, maar dat is hier wel het geval.

-          Het boek gaat over Grunberg zelf die in maart 2010 met een vertaalster, chauffeur en een kunstenares van Istanbul naar Bagdad reisde. Hij bezoekt een paar Turkse steden en reist daarna door naar het kurdische gebied. Grunberg vertelt in het boek wat hij onderweg allemaal ziet en meemaakt. Het doel van de reis is Grunberg ook niet erg duidelijk. 

-          In het boek moet er goed beschreven zijn dat niet alle kurdische mensen terroristen zijn en dat er ook mensen zijn die een goede samenleving wilt hebben met turken. We willen dus dat er vrede en rust komt tussen de Koerden en Turken. In het boek is dat wel goed beschreven, want er wordt gezegd dat Koerden erg vriendelijk en gastvrij waren voor Grunberg en de andere 3 mensen die mee reisden met hem. Dit  maakt het een stukke leuker om het boek verder te lezen!

-          Ik wilde graag dit boek lezen, omdat ik zelf ook Koerdische ben. Ik was benieuwd hoe Grunberg Koerdische mensen heeft beschreven, omdat veel mensen denken dat alle Koerdische mensen terroristische gedachtes hebben. ik koos meteen hierdoor het boek, omdat het over mijn eigen afkomst gaat en natuurlijk wilde ik weten hoe ‘wij’ beschreven worden. 

2.

-          Ik heb nog nooit eerder van Arnon Grunberg  gehoord, omdat boeken lezen niet echt mijn favoriete bezigheid is. Als dat wel zou zijn, had ik vast wel wat over hem gehoord.  

-          Arnon Grunberg is een Nederlandse schrijver van Joods afkomst. Grunberg komt uit een gezin dat zeer getraumatiseerd is door de Tweede Wereldoorlog. Arnon Grunberg heeft 1 oudere zus, Maniou-Louise. Arnon studeerde eerst gymnasium, maar werd er weg gestuurd toen hij voor de tweede keer bleef zitten. Daarna werkte hij als bediende en als bordenwasser. In 1994 brak hij door als schrijver. Een paar geschreven werken van Arnon Grunberg zijn: De heilige Antonio (1998), liefde is business (1999), Fantoompijn (2000) etc.

-          Waarom hij naar de koerdische gebied is gegaan, terwijl er in de wereld andere leukere en luxere plekken zijn.  Ik zou dit graag willen vragen, omdat ik wil weten wat hem precies naar Bagdad heeft gebracht.

3.

-          Ik heb dit boek een paar weken geleden gelezen. Meteen toen we te horen kregen dat we een boek moesten lezen voor de vierde weblog opdracht.

-          Heb boek bracht me soms een beetje treurige emoties op, omdat het boek zelf over mijn eigen volk gaat. Het ‘verhaal’ speelt zich ook af in Turkije en ik moest gelijk denken aan mijn familie daar. Ik mis ze!

-          Mijn mening is een beetje veranderd over dit boek, omdat ze in het boek over Koerdistan hebben. Ze doen alsof koerdistan een land is, maar het is een gebied waar veel Koerdische mensen wonen. Dit viel me wel tegen van de schrijver. Verder was het wel erg leuk om te lezen, over wat de mening van een Nederlandse schrijver over Koerdische mensen is.

-           Ze hebben in het boek op een gegeven moment over Ramazan Ozturk, een oorlogsfotograag die een foto had genomen van een dode man en zijn dochtertje.  Ze kwamen om bij een gifgasaanval van Irak op het Koerdische dorpje Halabja, waarbij vijfduizend mensen omkwamen. Dit stukje raakte me wel echt, want Irak is zelf ook gedeeltelijk Koerdische en toch gaan ze mensen van hun eigen volk dood maken om niets. Natuurlijk hoor je niemand dood te maken, dit vind ik echt belachelijk. Je bereikt er tenslotte helemaal niks mee.

-          Het taalgebruik in het boek is eigenlijk echt meer voor volwassene mensen. Het zou leuker zijn als het iets meer aangepast werd voor kinderen van mijn leeftijd, want het zou natuurlijk leuk zijn als zij ook wat meer over Koerdische mensen te weten komen!

-          Ik zou dit boek zeker aan iemand aanraden! Ik zou het zelf fantastisch vinden als een vriend/vriendin van mij dit boek leest en meer over mijn eigen volk te weten komt. Ik weet zelf veel over de Nederlandse cultuur en zou het ook leuk vinden als een Nederlandse vriend/vriendin meer over mijn cultuur te weten komt!